Słownik protestancko – katolicki

Czyli słów kilka o zasadniczych różnicach pomiędzy protestantyzmem a katolicyzmem

Pan Jezus modlił się, aby jego wyznawcy byli jedno, tak jak On był jedno z Bogiem Ojcem. Jako ludzie możemy mieć wspólne poglądy na różne sprawy, a mimo to nie być jedno z Jezusem, jeśli nasze poglądy są sprzeczne z jego nauczaniem. Chodzi zatem o szczególną jedność poglądów i przekonań, gdzie będziemy mieli te same poglądy, które miał Jezus.

Większość różnic pomiędzy naukami różnych kościołów wynika z różnego pojmowania podstawowych terminów dotyczących różnych doktryn. Dążenie do jedności nie będzie polegać na przeciąganiu drugiej strony na swoją, ale na odkrywaniu pierwotnego znaczenia nauki Jezusa. Im każdy z nas będzie bliżej Jezusa, tym bliżej siebie będziemy.

Jak zatem rozumiemy to, czego nauczał Jezus? Jak rozumiemy podstawowe terminy Jego nauki?

Zachęcam do spojrzenia na kluczowe terminy języka chrześcijańskiego. Postaram się je pokazać tak, jak są one rozumiane wśród protestantów (czasem z wyróżnieniem chrześcijan ewangelicznych) i katolików. Innymi słowy proponuję zredagowanie pewnego dziwnego słownika, protestancko – katolickiego, gdzie słowa czy zwroty w językach obydwu kościołów brzmią identycznie, jednak mają całkowicie inne znaczenie. To sprawia, że to samo zwiastowanie jest w tych językach rozumiane inaczej.

————————————————————————————
1. SŁOWO BOŻE
Po pierwsze , czym jest a czym nie jest Słowo Boże.
Dla ewangelicznie wierzących chrześcijanin, Słowo Boże jest tożsame z Pismem Świętym i z Biblią.
Innymi słowy, Biblia = Słowo Boże = Pismo Święte.
Dla liberalnego teologa protestanckiego, Biblia nie jest Słowem Bożym, ale zawiera Słowo Boże. Dopiero teolog musi odkryć, które Słowa Biblii są, a które nie są Słowem Bożym.
Dla katolików Pismo Święte jest tożsame z Biblią, ale nie jest tożsame z określeniem Słowo Boże.
Więcej na ten temat w artykule Kościół a Słowo Boże

————————————————————————————
2. PAN JEZUS
Zarówno protestanci jak i katolicy zgodnie uważają, że Jezus jest drugą osobą Trójcy Świętej, że istniał od wieczności, że jego ziemska egzystencja rozpoczęła się od poczęcia przez Ducha Świętego, że narodził się z dziewicy Marii, że umarł na krzyżu, że zmartwychwstał, że wstąpił na niebiosa …
Przy czym katolicy wierzą, że ilekroć rzymsko-katolicki kapłan wypowie słowa ‘hoc est corpum meum’ – ‘to jest ciało moje’ - Pan Jezus zstępuje z nieba i wchodzi w opłatek (a właściwie w miliony opłatków dziennie), który staje się ciałem i krwią Jezusa. Stąd też kultowi hostii (opłatka) nadaje się w KRK szczególne znaczenie, gdyż według nauczania KRK, w hostii jest ukryty Jezus.
Więcej na ten temat w artykułach
Benedykt XVI podczas pobytu w Polsce wezwał do adoracji Jezusa ukrytego w hostii, oraz
To jest ciało moje

————————————————————————————
3. ADOROWAĆ / CZCIĆ JEZUSA
Przez adorację Jezusa i oddawanie mu czci, ewangeliczni chrześcijaninie rozumieją wychwalanie Jezusa i jego cech charakteru, jak również posłuszeństwo wobec jego nauki zawartej w Piśmie Świętym.
Pan Jezus nauczał, że „Bóg jest duchem, a ci, którzy mu cześć oddają, winni mu ją oddawać w duchu i w prawdzie.” (Jan 4,24).

Zatem aby oddawać cześć Bogu, trzeba mieć Ducha Bożego i znać prawdę. Jezus powiedział o sobie, że jest prawdą (Jan 14:6), i że Słowo Ojca jest prawdą (Jan 17,17 „Poświęć ich w prawdzie twojej; słowo twoje jest prawdą”.) Posłuszeństwo wobec nauki Jezusa jest oddawaniem Bogu czci w duchu i w prawdzie.

Z kolei katolicy przez adorację Jezusa rozumieją adorację ‘Najświętszego Sakramentu”, czyli hostii, w której – według nauki katolickiej – po transsubstancjacji ukryty jest Jezus. W praktyce oznacza to uklęknięcie przed Tabernakulum, czyli tej części ołtarza w Kościele (budynku) Katolickim, w której przechowywana jest hostia, nazywana ‘Najświętszym Sakramentem.’

Benedykt XVI podczas pobytu w Polsce wezwał do adoracji Jezusa ukrytego w hostii. „Świat … potrzebuje milczącej adoracji Jezusa ukrytego w hostii.”

Aby Pan Jezus mógł zostać ukryty w hostii, potrzebny jest katolicki kapłan, którego morale – zgodnie z artykułem 1128 Katechizmu Katolickiego – nie ma znaczenia. Pozornie uwaga czcicieli skierowana jest na hostię, w której rzekomo ukryty jest Jezusa, ale tak faktycznie, najważniejszy w tym wszystkim jest katolicki ksiądz, który według nauki katolickiej jedynie ma moc do dokonania transsubstancjacji.

————————————————————————————
4. PRZYJĄĆ JEZUSA (Jan 1:12-13)
W zrozumieniu ewangelicznym, przyjęcie Jezusa jest praktycznie tożsame z narodzeniem sie na nowo i oznacza uwierzenie, że Jezus umarł na krzyżu za grzech człowieka i że ta ofiara była doskonała i złożona raz na zawsze. Akceptacja / przyjęcie tego, co uczynił Jesus jest podstawą do przychodzenia przed Boże oblicze.

W zrozumieniu katolickim, przyjęcie Jezusa oznacza spożycie hostii, która według nauki katolickiej w wyniku transsubstancjacji dokonanej przez katolickiego księdza, staje się prawdziwym ciałem Jezusa. Katolik przyjmuje Jezusa za każdym razem, kiedy przystępuje do Komunii i spożywa hostię. W jego zrozumieniu hostia jest Panem Jezusem. Przyjmując hostię, przyjmuje Jezusa.

————————————————————————————
5. NARODZIĆ SIĘ NA NOWO (Jan 3)
Zwrot ten pojawia się w rozmowie Jezusa z Nikodemem. Jezus mówi do niego:
„Odpowiadając Jezus, rzekł mu: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi na nowo, nie może ujrzeć Królestwa Bożego. [...] Nie dziw się, że ci powiedziałem: Musicie się na nowo narodzić.” (Jan 3:3,7)
W zrozumieniu ewangelicznym, narodzenie się na nowo oznacza akt świadomego nawrócenia się i zawierzenia swego życia Bogu przez Jezusa Chrystusa. Oznacza to odwrócenie się od swego grzesznego stylu życia i rozpoczęcie życia ‘na nowo’, ktore skupia się na poznawaniu wypełnianiu woli Bożej.
W zrozumieniu katolickim, podobnie jak w luterańskim, człowiek rodzi się na nowo w chwili chrztu, który jest dokonany nad nim, na ogół w niemowlęctwie, kiedy nie miał jeszcze żadnej wiedzy i żadnej świadomości odnośnie swego grzechu i relacji człowieka z Bogiem.

————————————————————————————
6. CHRZEŚCIJANIN
Określenie to nie wywodzi się od słowa ‘chrzest’ – co można wnioskować na podstawie brzmienia tego słowa w języku polskim, lecz od ‘Chrystus’ i dotyczyło tych, którzy wyznawali naukę Jezusa.

Określenie ‘chrześcijanie’ zostało pierwszy raz użyte w Antiochii w odniesieniu do wyznawców nauki Jezusa Chrystusa.
Dzieje 11,26 „… w Antiochii też nazwano po raz pierwszy uczniów chrześcijanami.”

Chrześcijanie ewangeliczni za chrześcijan uważają tych, którzy usłyszeli Ewangelię o Jezusie, uwierzyli w jej przesłanie, upamiętali się i świadomie powierzyli swoje życie Jezusowi.

Kościół Rzymsko Katolicki, podobnie jak Kościół Luterański, za chrześcijanina uważają osobę ochrzczoną (nawet) jako niemowlę, kiedy nie miało najmniejszego pojęcia, co się z nim dzieje. Kościoły te wyznają, że „przez chrzest (w niemowlęctwie) stajemy się dziećmi Bożymi.”

————————————————————————————
7. OJCIEC ŚWIĘTY
Określenie „Ojciec Święty” pojawia się w Piśmie Świętym tylko jeden raz, w arcykapłańskiej modlitwie Jezusa. Dla Pana Jezusa Ojcem Świętym jest Bóg Ojciec. „I już nie jestem na świecie, lecz oni są na świecie, a Ja do ciebie idę. Ojcze święty, zachowaj w imieniu twoim tych, których mi dałeś, aby byli jedno, jak my.” (Jan 17,11).

Dla protestantów jedynym Ojcem Świętym jest Bóg Ojciec.

Dla katolików Ojcem Świętym jest biskup Rzymu, czyli papież, którego jednocześnie uważają za zastępcę Jezusa na Ziemi i następcę Piotra w przewodzeniu Kościołowi.
Zobacz też artykuł: Kto jest Skałą Kościoła

————————————————————————————
8. ZASTĘPCA JEZUSA NA ZIEMI
Pan Jezus zapowiedział swoim uczniom, że kiedy odejdzie, pośle innego Pocieszyciela, Ducha Prawdy, który będzie z nimi i w nich.

„Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki – Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie.” (Jan 14:16-17)

Dla protestantów, zastępcą Jezusa na Ziemi jest na wieki Bóg Duch Święty.

Dla katolików, zastępcami Chrystusa są kolejni biskupi Rzymu, czyli papieże, których nazywają boskim tytułem ‘Ojciec Święty.’

————————————————————————————
9. JEDNA OWCZARNIA I JEDEN PASTERZ
W Ewangelii Jana Pan Jezus kilkakrotnie przedstawił się jako ‘pasterz’. “Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje, a moje Mnie znają”(Ew. Jana 10:14, Biblia Tysiąclecia). Owczarnią zatem są ci, którzy ‘znają’ Jezusa i podążają za nim.
W zrozumieniu protestanckim, każdy kto zawierzył swoje życie Jezusowi i uczy się żyć tak, jak naucza Pan Jezus w Piśmie Świętym, należy do ‘Jezusowej owczarni’.
W zrozumieniu katolickim, ‘pasterzem’, wokół którego mają skupiać się owce jest biskup Rzymu, a jedyną prawdziwą owczarnią są członkowie tegoż kościoła, poddani biskupowi Rzymu, co nie jest zgodne z nauczaniem Jezusa, ale zgodne z nauczaniem papieża Bonifacego VIII zawartego w bulli Unam Sanctam z 1302 roku: “posłuszeństwo każdej istoty ludzkiej Biskupowi Rzymskiemu jest konieczne dla osiągnięcia zbawienia.”

————————————————————————————
10. GŁOWA KOŚCIOŁA
Tutaj sprawa wydaje się bardzo jasna, gdyż Pismo Święte naucza, że głową Kościoła jest Jezus.
“I On jest Głową Ciała – Kościoła. On jest Początkiem, Pierworodnym spośród umarłych, aby sam zyskał pierwszeństwo we wszystkim. (List do Kolosan 1:18, Biblia Tysiąclecia; zobacz też Ef 4:15, 5:23).
Mimo tak jasnego stwierdzenia, katolicy za głowę kościoła uważają biskupa Rzymu.

————————————————————————————
11. POŚREDNICY DO OJCA
Protestanci przyjmują to, czego uczy Pismo Święte, że jedynym pośrednikiem do Ojca w niebie jest Jezus Chrystus.
Mówią o tym takie wersety jak:
“Odpowiedział mu Jezus: Ja jestem droga i prawda, i żywot, nikt nie przychodzi do Ojca, tylko przeze mnie.” (Jan 14:6)
“Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek, Chrystus Jezus” (1 List do Tymoteusza 2:5)

Jezus jest też orędownikiem do Ojca:
“(1) Dzieci moje, to wam piszę, abyście nie grzeszyli. A jeśliby kto zgrzeszył, mamy orędownika u Ojca, Jezusa Chrystusa, który jest sprawiedliwy. (2) On ci jest ubłaganiem za grzechy nasze, a nie tylko za nasze, lecz i za grzechy całego świata. (3) A z tego wiemy, że go znamy, jeśli przykazania jego zachowujemy. (4) Kto mówi: Znam go, a przykazań jego nie zachowuje, kłamcą jest i prawdy w nim nie ma.” (1 List Jana 2:1-4, Biblia Warszawska).
Powyższy tekst pokazuje, że jeśli ktoś nie traktuje Jezusa jako jedynego pośrednika, jest kłamcą i nie ma w nim prawdy.

Jezus wstawia się za wierzącymi w niego u Boga Ojca. Autor listu do Hebrajczyków pisze o Jezusie, że
(24) … sprawuje kapłaństwo nieprzechodnie, ponieważ trwa na wieki. (25) Dlatego też może zbawić na zawsze tych, którzy przez niego przystępują do Boga, bo żyje zawsze, aby się wstawiać za nimi. (List do Hebrajczyków 7:24-25, Biblia Warszawska)

Mimo tak obfitej nauki biblijnej o pośrednictwie Jezusa, Kościół Rzymsko Katolicki ustanowił wielu innych pośredników, jak Maria i święci. Sam Jan Paweł 2 ustanowił ich ponad 2000.

————————————————————————————
12. OKAZYWANIE CZCI / SZACUNKU MARII
W zrozumieniu protestanckim, okazywanie czci albo szacunku Marii, polega na naśladowaniu jej posłuszeństwa i zaufania wobec Boga oraz honorowaniu jej nauki o Jezusie. Cała nauka Marii o Jezusie sprowadza się do jednego zdania:

Jan 2,5 Rzekła matka jego do sług: Co wam powie, czyńcie!

Tak więc, aby uhonorować naukę Marii, trzeba poznawać i wykonywać to, co powiedział Jezus. Cała nauka Jezusa zawarta jest w Piśmie Świętym. Jeśli ktoś nie zna i nie poznaje nauki Jezusa, nie może wprowadzić jej w czyn, a tym samym, nie jest w stanie uhonorować i uszanować woli jego matki.

Katolicy przez cześć i szacunek dla Marii rozumieją:
1. kłanianie się jej rzekomym wizerunkom, (ale kto widział, jak wyglądała Maria?)
2. posłuszeństwo wobec jej rzekomych objawień, w których objawiała się na ogół dzieciom, które nigdy Pisma Świętego nie czytały, oraz
3. wiarę w dogmaty dotyczące jej osoby
1. o jej nieustannym dziewictwie.
2. o jej bezgrzeszności i niepokalanym poczęciu,
3. o jej wniebowzięciu,
4. że jest ‘Matką kościoła’ i Pośredniczką do Pośrednika’.

Dogmaty te nie mają uzasadnienia biblijnego, ale mimo to KRK naucza, że kto odrzuca te dogmaty, popełnia grzech śmiertelny, czyli że, nie dostąpi zbawienia.

————————————————————————————

13. EUCHARYSTIA
Eucharystia jest terminem, któremu katoliccy sofiści dorobili zupełnie inne znaczenie od pierwotnego, a następnie wczytali je w teksty starożytne, aby dowodzić, że ojcowie kościoła odprawiali msze.

Eucharystia (gr. εὐχαριστία znaczy wdzięczność, dziękczynienie.

Katoliccy sofiści zrobili z eucharystii synonim ofiary mszalnej. Z tego powodu katolicy przez eucharystię rozumieją ofiarę mszalną.
Protestanci nie sprawują ofiary mszalnej, gdyż wierzą, że ofiara Jezusa była doskonała, złożona raz na zawsze. Pamiątkę tej ofiary nazywają Wieczerzą Pańską. Nie nazywają jej Eucharystią, aby nie utożsamiać jej z ofiarą mszalną. U protestantów nie ma mszy! (Ta ostatnia uwaga jest dla tych dziennikarzy, którzy protestanckie nabożeństwa nazywają mszami).