Pochodzenie święta Bożego Ciała

Na stronach internetowych jest wiele informacji o pochodzeniu tego święta. Wybrałem fragment z Miesięcznika dla ministrantów, gdzie jest opisane następująco:

Boże Ciało wprowadzono do kalendarza liturgicznego w XIII wieku. Bezpośrednią przyczyną ustanowienia święta były objawienia błogosławionej Julianny (1193 – 1258), przeoryszy augustianek z klasztoru Mont Cornillon, nieopodal Liège (obecnie miasto w Belgii). Julianna wielokrotnie miała widzenia jaśniejącej tarczy, jakby księżycowej, z ciemną plamą. W okolicach Liège interpretowano jej wizje jako znak braku w kalendarzu liturgicznym specjalnego dnia poświęconego uczczeniu Najświętszego Sakramentu. Pod wpływem tych objawień biskup Robert ustanowił w 1246 r. takie święto dla diecezji w Liège. W następnych latach święto zdobywało popularność w sąsiednich diecezjach. W 1261 r. kolejnym papieżem (pod imieniem Urban IV) został biskup Verdun Jacques Pantaleon. W połowie XIII w. był on archidiakonem katedry w Liège. W 1264 r. wprowadził nowe święto, jako festum Corporis Christi (święto Bożego Ciała)w całym Kościele. Wkrótce świętu zaczęły towarzyszyć uroczyste procesje. Prawdopodobnie najpierw odbywały się one w latach 1265-1275 w Kolonii (Niemcy), a w XV wieku w całych Niemczech, Anglii, Francji, Polsce i północnych Włoszech.

W Polsce po raz pierwszy Boże Ciało świętowano w 1320 roku w diecezji krakowskiej, na polecenie biskupa Nankera. W 1391 roku papież Bonifacy IX nakazał obchodzić Boże Ciało wszędzie, gdzie dotąd tego nie czyniono.

W co trzeba wierzyć aby dostąpić zbawienia

Pytanie postawione w tytule zrodziło się już w niejednej duszy. Zapewne trudno byłoby znaleźć człowieka, który by nigdy sobie nie postawił takiego pytania. Niektórzy uważają, że wiele dróg prowadzi do Pana Boga, a najważniejsze, aby człowiek w coś wierzył. Przy takim podejściu nawet ateiści są ludźmi wiary, gdyż wierzą, że nie ma Boga.

Zbawienie jest tylko w Jezusie Chrystusie
Apostoł Piotr głosił, że zbawienie jest tylko w Jezusie Chrystusie: I nie ma w nikim innym zbawienia; albowiem nie ma żadnego innego imienia pod niebem, danego ludziom, przez które moglibyśmy być zbawieni. (Dzieje 4:12)

W odpowiedzi na pytanie strażnika więzienia: Panowie, co mam czynić, abym był zbawiony? (Dz16:30), apostoł Paweł odpowiedział: Uwierz w Pana Jezusa, a będziesz zbawiony, ty i twój dom. (Dz 16:31).

Władza Redemptorystów (i katolickich kapłanów) nad Panem Bogiem?

Najbardziej znanym Redemptorystą w Polsce jest oczywiście ‘ojciec‘ Rydzyk i to wiedzą wszyscy, ale niewielu wie, jaką władzę nad samym Panem Bogiem przypisują Redemptoryści sobie i kapłanom katolickim.

Znaczenie słowa redemptorysta
Słowo redemptorysta jest spolszczoną wersją angielskiego słowa redemptorist , które wywodzi się od słowa redemption i znaczy wykup, wykupienie, spłacenie, zbawienie, wybawienie, odkupienie.
Zatem słowo redemptorysta oznacza wykupiciel, zbawiciel, odkupiciel.
Tak więc Redemptoryści uważają się za wykupicieli, zbawicieli, odkupicieli.
Sama nazwa zakonu pokazuje, że negują oni Jezusa jako Zbawiciela i sami uważają się za zbawicieli.

Historia i symbolika obrazu Matki Boskiej w Częstochowie

Artykuł ten zredagowałem po zapoznaniu się z informacjami na temat pochodzenia i symboliki obrazu Matki Boskiej na Jasnej Górze w Częstochowie, które znajdujemy na stronach Paulinów w Częstochowie i w Toruniu.
Przyznam szczerze, byłem zaszokowany.

Legenda o powstaniu obrazu
Na stronie Paulinów z Częstochowyprzytoczona jest legenda o tym, że autorem obrazu jest św. Łukasz.
“Św. Łukasz ewangelista namalował własnoręcznie obraz Najświętszej Maryi Panny na deskach stołu, przy którym modliła się i zasiadała do posiłku. Uczynił to na prośbę niektórych wiernych tudzież na pamiątkę piękności Bogurodzicy. Obraz przedstawiał Ją trzymającą Dziecię Jezus na ręku. …”

Pod koniec tekstu w zakładce -Legenda powstania - jest informacja, że
Dzisiaj można z całą świadomością stwierdzić, że ikona ta nie jest autorstwa św. Łukasza, gdyż tylko opierała się na bizantyjskiej legendzie, która towarzyszyła czczonej na Wschodzie ikonie Matki Bożej z Dzieciątkiem.

Przez wieki jednak ta legenda była obowiązującą prawdą o powstaniu obrazu. Na stronie Paulinów z Torunia ta legenda o Łukaszowym autorstwie obrazu nadal jest mocno uwypuklona.

Maria – łaski pełna czy łaską obdarowana?

Łaski pełna czy łaską obdarowana?

Fragment w oparciu o który KRK buduje doktrynę o Marii jako źródle łaski jest
tekst z Łukasza 1:18.

Zobaczmy, jak tłumaczą go różni tłumacze:

bw-Biblia warszawska (brytyjka z 1974 r.) … bądź pozdrowiona, łaską obdarzona, Pan z tobą, błogosławionaś ty między niewiastami.
bg-Biblia Gdańska (1632): Bądź pozdrowiona, łaską udarowana, Pan jest z tobą; błogosławionaś ty między niewiastami.
Bt-Biblia Tysiąclecia (1966): Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami.

Jak powstała teoria transsubstancjacji – Radbertus Paschasius

Autorem doktryny o transsubstancjacji jest średniowieczny mnich Radbertus Paschasius (800-865).
Kościół Katolicki uznał prawdziwość tej doktryny dopiero na IV Soborze Laterańskim w 1215 roku w czasach papieża Innocentego III.

Historyk kościoła Philip Schaff pisze:

Paschasius nie stosował terminu transsubstancjacja, który zaczęto stosować dopiero dwa wieki później. Nauczał jednak, że ‘substancja chleba i wina jest prawdziwie zmieniona w chleb i ciało Chrystusa’, tak że po konsekracji kapłańskiej, ‘w eucharystii nie pozostaje nic innego jak tylko ciało i krew Chrystusa’, mimo że dla zmysłów wzroku, dotyku i smaku ‘pozostaje ona w postaci chleba i wina.’
Według Paschasiusa ta cudowna zmiana jest dokonana przez Ducha Świętego, który stworzył ciało Jezusa w łonie Dziewicy bez współżycia z nią i który tą samą wszechmocą stwarza codziennie, tam gdzie celebrowana jest msza, to samo ciało i tę samą krew z substancji chleba i wina.

Tradycja Kościoła

Werset, na który powołują się katolicy, aby bronić nauki o przestrzeganiu Tradycji, jest zapisany w 2 Tes 2:15.

Tłumaczenie protestanckie, Biblia Warszawska (BW):
Przeto, bracia, trwajcie niewzruszenie i trzymajcie się przekazanej nauki, której nauczyliście się czy to przez mowę, czy przez list nasz.

Tłumaczenie katolickie, Biblia Tysiąclecia (BT):
Przeto, bracia, stójcie niewzruszenie i trzymajcie się tradycji, o których zostaliście pouczeni bądź żywym słowem, bądź za pośrednictwem naszego listu.

Tekst grecki:
ἄρα οὖν, ἀδελφοί, στήκετε, καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις ἃς ἐδιδάχθητε εἴτε διὰ λόγου εἴτε δι’ ἐπιστολῆς ἡμῶν.

Kluczowym dla tematu jest greckie słowo παράδοσις, {par-ad’-os-is}, przez tłumaczy protestanckich oddane jako ‘przekazana nauka,’ natomiast katolickich jako ‘tradycja.’
Słowo to oznacza ‘treść nauki, tradycji i przepisów przekazywanych ustnie bądź pisemnie’.

Tak więc apostoł Paweł wzywa do przestrzegania pewnych nauk, zasad i tradycji, które głosili (ustnie) apostołowie, a które zostały spisane w w ewangeliach i listach apostolskich.

Grzechy przeciwko Duchowi Świętemu

Zdecydowałem się na załadowanie tego artykułu na bloga, gdyż z jednej strony wiąże się z tematyką podjętych tutaj problemów, a z drugiej, może pomóc ludziom, którzy żyją w strachu przed popełnieniem niewybaczalnego grzechu.

Grzech przeciwko Duchowi jest na ogół rozumiany jako niewybaczalny. Jednakże jest kilka rodzajów grzechu przeciwko Duchowi Świętemu, z których tylko jeden jest niewybaczalny.

Niewłaściwe, potoczne i uogólnione pojmowanie grzechu przeciwko Duchowi Świętemu jest potężną blokadą w poznawaniu i zrozumieniu prawd biblijnych i może służyć jako element manipulowania sumieniami ludzi.

Sobór Trydencki i Watykański II o mszy

Na forach dyskusyjnych katolicy czasem wyrażają pogląd, że msza nie jest ofiarą, ale tylko przypomnieniem ofiary. Chciałbym, aby tak było, jednak dokumenty KRK wyraźnie negują taki pogląd.

Uchwała Soboru Trydenckiego, z sesji 22, na temat ofiary mszalnej:
„Jeśli ktoś mówi, że ofiara mszy wyraża tylko chwałę i dziękczynienie; albo, że jest tylko wspomnieniem ofiary złożonej na krzyżu i nie ma mocy przebłagalnej; albo, że służy tylko temu, który ja przyjmuje i nie powinna być składana za żywych i umarłych, za grzechy, za kary, zadośćuczynienia bądź inne sprawy konieczne, niech będzie wyklęty” (Kanony o ofierze mszalnej, Kanon 3).

Główna rzecz chrześcijańskiego nauczania

Co jest główną rzeczą chrześcijańskiego nauczania?
Autor listu do Hebrajczyków (Żydów), tak to ujmuje:

Główną zaś rzeczą w tym, co mówimy, jest to, że
MAMY TAKIEGO ARCYKAPŁANA,
KTÓRY USIADŁ PO PRAWICY TRONU MAJESTATU W NIEBIE,

jako sługa świątyni i prawdziwego przybytku, który zbudował Pan, a nie człowiek. (Hbr 8,1-2)

Ale Ten SPRAWUJE KAPŁAŃSTWO NIEPRZECHODNIE, ponieważ trwa na wieki.

Dlatego też MOŻE ZBAWIĆ NA ZAWSZE TYCH,
KTÓRZY PRZEZ NIEGO PRZYSTĘPUJĄ DO BOGA,
BO ŻYJE ZAWSZE, ABY SIĘ WSTAWIAĆ ZA NIMI.