Blog Husyty

Blog jest poświęcony ujawnianiu nadużyć papiestwa w świetle Pisma Świętego. Zgorszy tych, którzy traktują katolicyzm jako prawdziwe chrześcijaństwo. Pomoże tym, których zgorszyły praktyki i nauki katolicyzmu.

Odpusty

Posted by husyta w dniu Luty 20, 2013

Kościół średniowieczny dopuścił się wielu nadużyć moralnych, doktrynalnych i praktycznych. Zaczął nawet sprzedawać odpusty – dokumenty, które zapewniały ludzi o odpuszczeniu grzechów a nawet o wyzwoleniu dusz z czyśćca.
Historyk Merle d’Aubigne tak pisał o tamtych czasach: „Lud czujący już od lat nienawiść do duchowieństwa z powodu rozpustnego ich życia, jedynie jeszcze przez obawę piekielnych kar okazywał im na zewnątrz pewne uszanowanie; teraz i ta przeszkoda upadła. Wszędzie dawały się słyszeć skargi i gorzkie szyderstwa o chciwości pieniędzy, jaką odznaczało się duchowieństwo” (Historya Reformacyi XVI w.; tł. Jan Pindór; I/str. 199)
Luter broni dobrego imienia papieża
Przeciwko sprzedaży odpustów wystąpił Marcin Luter przybijając na drzwi kościoła w Wittenberdze swoje 95 tez. Myślał wtedy, że broni dobrego imienia papiestwa przed nadużyciami lokalnego duchowieństwa. Z powodu sprzedaży odpustów prosty lud wysuwał pod adresem papiestwa między innymi takie oskarżenia:
(teza 82) „Na przykład: dlaczego papież dla świętej miłości i dla cierpień, jakie dusze w czyśćcu ponoszą, dusz tych nie wyzwoli z czyśćca; gdy tymczasem dla tak małej przyczyny, jaka jest budowa kościoła św. Piotra, za pieniądze tyle dusz wyzwala?”
(teza 86): „Będąc bogatym ponad magnatów, czemu to papież nie za swoje własne pieniądze, lecz za pieniądze ubogich wiernych buduje kościół św. Piotra?” („Wyznanie Augsburskie, 95 Tez ks. Marcina Lutra z 1517 roku”; Augustana 1999).
Wkrótce jednak papież wyklął Lutra, gdyż polecenie sprzedaży odpustów wyszło z Rzymu.

Historyczny rozwój doktryny o odpustach
(Na podstawie: Roman Catholicism, Loraine Boettner, The Presbyterian and Reformed Publishing Company, Twenty-sixth Printing, November 1987)

Praktyka udzielania odpustów nie była znana we wczesnym kościele. Pojawiła się w średniowieczu w powiązaniu z pokutami nakładanymi przez kościół katolicki. Najpierw miały zastosowanie tylko w stosunku do żyjących. Gelasius, biskup Rzymu, powiedział: „Żądają od nas, abyśmy rozszerzyli zasięg odpuszczenia grzechów również na umarłych. Jest to dla nas oczywiście niemożliwe, gdyż jest powiedziane ‘cokolwiek zwiążecie na ziemi’. Bóg zastrzegł sobie, aby ci, których już nie ma na ziemi, podlegali Jego sądowi.” Jeśli zatem ten papież dokonał tutaj nieomylnej egzegezy Pisma Świętego, w takim razie obecne praktyki Rzymu są fałszywe.
W roku 1096, na Synodzie w Clermont, Urban II obiecał odpust zupełny dla wszystkich, którzy wezmą udział w krucjacie. Od tego momenty odpusty stały się ustaloną i wielce dochodową częścią religii rzymskiej.
Skarbiec zasług
Papież Klement VI (1342-1352) ogłosił doktrynę, że kościół sprawuje kontrolę nad skarbcem zasług, i że może dodawać wierzącym z nadmiaru zasług innych.

Za dusze w czyśćcu
W roku 1477 papiez Sykstus IV ogłosił, że odpusty są dostępne również dla dusz w czyśćcu. Od tego momentu uważano, że odpusty są pomocne zarówno dla zmarłych jak i żyjących. ()

Nadużycia
Nadużycia związane z udzielaniem czy sprzedażą odpustów stały się tak skandaliczne, że trzeźwo myślący ludzie wśród duchowieństwa i laików, zaczęli odczuwać wstręt do tych praktyk. Wielu promotorów odpustów grało bezlitośnie na łatwowierności ludzi pogrążonych w żałobie po stracie najbliższych. Zdecydowana większość ludzi była obrazowana jako cierpiąca w płomieniach czyśćca do czasu, aż ich wybawiciele dostarczyli pieniądze na ich wyzwolenie. Demoralizacja, która była rezultatem tych złych praktyk, rozszerzała się po kościele jak trucizna. W roku 1250 Grosseteste, biskup w Lincoln, Anglia, protestował u papieża z powodu niskiej moralności kapłanów, co stało się przyczyną kupowania przebaczenia. Komisja kardynalska doniosła papieżowi Pawłowi III (1534-1549), że handel przebaczeniem i dyspensami spowodowały liczne niewyobrażalne skandale i prosiła go o położenie im kresu.

Bazylika Św. Piotra w Rzymie
Przez lata odpusty były sprzedawane otwarcie. Kiedy papież Leon X (1513-1521) potrzebował pieniędzy na ukończenie wielkiej bazyliki św. Piotra w Rzymie, zaoferował sprzedaż odpustów zupełnych i wysłał swoich specjalnych emisariuszy do każdego kraju, obiecując żyjącym przebaczenie grzechów a dla zmarłych wyzwolenie z płomieni czyśćca. Odpusty znalazły rynek zbytu w wielu częściach Europy. Z tego to właśnie powodu mnich Tetzel przybył do regionu Wittembergi w Niemczech z poselstwem, że „Jak tylko pieniądz wpadnie do skrzyni, dusza zostaje wyzwolona z czyśćca i zaniesiona do nieba”.
(Ktoś przetłumaczył to dwuwierszem: „Skoro pieniądz brzęknie w skrzyni, dusza w niebo skok uczyni”; uw.tł.)

Reklamy

Jedna odpowiedź to “Odpusty”

  1. Dziękuję za bardzo ciekawe informacje jakie tutaj odnajduję. Czekam z niecierpliwością na aktualizację tego bloga. Wszystkiego dobrego i Bożego

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

 
%d blogerów lubi to: