Dyrektywy dla Inkwizycji

W roku 1215 na Soborze Laterańskim Papiestwo ustanowiło centralną naukę Katolicyzmu rzymskiego, doktrynę o transsubstancjacji.
Jednocześnie ustanowiono urząd, którego celem było tropienie i likwidowanie tych, którzy ośmieliliby się na to, aby odrzucić tę czy inne nauki ustanowione przez papiestwo. Urzędem tym była Inkwizycja.
Warto pamiętać, że ustanowieniu transsubstancjacji towarzyszy ustanowienie Inkwizycji.

W Meksyku oddają cześć woskowej figurze i krwi JP2

Niemiecka Telewizja ZDF zrealizowała film o kulcie relikwii pt. „Siedem głów Jana” (Die sieben Häupter des Johannes). Tytuł nawiązuje do rzekowmych relikwii po Janie Chrzcicielu, którego czaszki są przechowywane w siedmiu miejscach.

Woskowa figura JP2 w szklanej trumnie

Woskowa kukła JP2 w szklanej trumnie
Na początku filmu pokazany jest Meksyk, gdzie katolicy oddają cześć woskowej figurze JP2, włożonej do szklanej trumny. Na piersiach figury ubranej w papieskie szaty, umieszczono relikwiarz z 7 ml krwi papieża, podobno pobranej na krótko przed jego śmiercią.

Manipulacja psychoreligijna – kneblowanie ust ofiarom molestowania przez księży

„W grudniu 2011 Sąd Okręgowy w Rzeszowie skazał na 2,5 roku więzienia 52-letniego księdza Romana J., byłego proboszcza parafii w Małej k. Ropczyc, za to, że molestował seksualnie swoją nieletnią uczennicę. Ksiądz był też oskarżony o molestowanie trzech innych dziewczynek, jednak w tych sprawach sąd umorzył postępowanie.” (Więcej na GW)

Wyrok ten jest ewenementem w naszym kraju, gdyż Kościół Rzymsko Katolicki ustanowił wiele praw, kształtujących mentalność katolików do tego stopnia, że ofiara molestowania seksualnego boi się, że jeśli ujawni swoją krzywdę poza kościołem, automatycznie skazuje się na ekskomunikę, czyli popełnia grzech śmiertelny. Księża kształtowali tego rodzaju mentalność w podległych im wiernych w oparciu o tajną instrukcję z Watykanu zatytułowaną Crimen sollicitationis.

Papież Paweł IV nakazał utworzenie żydowskich gett

W jednej z dyskusji na Forum GW trafiłem na tłumaczenie fragmentu bulli papieża Pawła IV.

14 lipca 1555 roku, papież Paweł IV wydał bullę Cum nimis absurdum, w której określał warunki utworzenia w Rzymie getta żydowskiego.

Ponieważ jest głupiem i niestosownem, by Żydzi, których Bóg skazał na wieczną niewolę, mieszkali razem z chrześcijanami […] jako to w Rzymie i innych miastach św. Rzymskiego Państwa mieszkają przy ulicach pryncypialnych, nie noszą odznak hańby i trzymają w swych domach służbę chrześcijańską […] przeto rozkazujemy, że:

Wszyscy Żydzi winni mieszkać w jednej dzielnicy, a jeśli ta nie wystarcza, w kilku obok siebie położonych.

Jak Maryja została królową Polski

Polecam tekst na blogu Dzisiaj w świetle Biblii,
pt. Czy mamy Królową?
gdzie między innymi czytamy:

Podwaliny kultu pojawiły się 14 sierpnia 1608 roku, gdy włoski misjonarz, Juliusz Mancinelli z zakonu jezuitów, miał objawienie Maryi, która poleciła mu, aby nazwał ją Królową Polski. Dwa lata później w katedrze na Wawelu, Maryja objawiła mu się powtórnie, mówiąc: Jestem Królową Polski. Jestem matką tego narodu, który jest mi bardzo drogi. Trzecie, podobne objawienie miało miejsce 15 sierpnia 1617 w Neapolu.

Litania do bł. Jana Pawła II

Na kilka tygodni beatyfikacją JP2, kardynał Stanisław Dziwisz – metropolita krakowski, zatwierdził tekst litanii do bł. Jan Pawła II. Modlitwa posiada imprimatur Metropolity Krakowskiego, kard. Stanisława Dziwisza, z 12 kwietnia 2011 r.

Nie będę komentował całej litanii, ale podzielę się kilkoma myślami.
Litania jest pełna pięknych intencji skierowanych pod niewłaściwym adresem, gdyż zmarły człowiek nie może wysłuchać modlitw żyjących.
Litania obdarza zmarłego człowieka tytułami, którymi należałoby wychwalać Boga, a nie człowieka.

Najbardziej bluźnierczy jest według mnie ten fragment:
„Kapłanie gromadzący Kościół na składanie ofiary”

Zwrot ten neguje nieprzechodnie kapłaństwo Jezusa Chrystusa, o czym mówi list do Hebrajczyków. Neguje również doskonałość ofiary za grzechy, raz na zawsze złożonej przez Jezusa Chrystusa. Kościół nie może zbierać się na składanie ofiary, gdyż tę raz na zawsze złożył Jezus. Wiemy, że Kościół Rzymsko Katolicki praktykuje składanie ofiary mszy, do której potrzebny jest kapłan; ale taka praktyka stoi w sprzeczności z dziełem i nauką Jezusa Chrystusa.

Modlitwy o zmarłych i ofiary mszy w ich intencji

Kościół Rzymsko Katolicki praktykuje modlitwy o zmarłych oraz odprawia ofiary mszy w ich intencji.
Dla uzasadnienia tych praktyk odwołuje się do tekstu 2 Ks. Machabejskiej 12:1-45. Księga ta, jak kilka innych uznawanych przez protestantów i wyznawców Judaizmu za apokryfy, została dodana do kanonu Biblii Rzymsko-Katolickiej na antyreformacyjnym Soborze Trydenckim (1548-1563), gdyż pewne jej fragmenty wyrwane z kontekstu i odpowiednio zinterpretowane, służą za podstawę nauki o modlitwie za zmarłych i składaniu w ich intencji ofiar mszy.

Modlitwy do świętych – zakamuflowany okultyzm

Zwracanie się do duchów zmarłych, jako do pośredników między Bogiem a żyjącymi ludźmi, jest spirytualizmem, a to z kolei jest formą okultyzmu. Praktyka taka jest bardzo powszechna w katolicyzmie rzymskim.

Katolicy modlą się do zmarłych, których papieże ogłosili świętymi, uprawiając tym samym zakamuflowaną formę okultyzmu, czego Pismo Święte zabrania bardzo mocnymi słowami:

Katolickie Pismo Święte (Biblia Tysiąclecia) tak to tłumaczy fragment, zakazujący zwracania się do zmarłych:
Powtórzonego Prawa 18,10 Nie znajdzie się pośród ciebie nikt, kto by przeprowadzał przez ogień swego syna lub córkę, uprawiał wróżby, gusła, przepowiednie i czary;
18,11 nikt, kto by uprawiał zaklęcia, pytał duchów i widma, zwracał się do umarłych.
18,12 Obrzydliwy jest bowiem dla Pana każdy, kto to czyni.

I have a dream

Do czego inspiruje cię to przemówienie?
W dniu 28 sierpnia 1963 roku, Martin Luther King, duchowny baptystyczny, wygłosił słynne przemówienie, (uważane za najlepsze publiczne przemówienie XX wieku), które w ostateczności doprowadziło do zniesienia dyskryminacji rasowej w Stanach Zjednoczonych.

Przemówienie to stale na nowo inspiruje do marzenia o rzeczach wielkich, po ludzku mówiąc niemożliwych.
Dla mnie osobiście, jest zachętą do marzenia o tym, aby Polacy odwrócili się od bałwochwalstwa, od oddawania czci obrazom, od modlitwy do zmarłych świętych, od polegania na ofiarach mszalnych, od pijaństwa, cudzołóstwa, oszczerstwa, złodziejstwa i wszelkiego upadku moralnego,
i nawrócili się do Boga w oparciu o raz na zawsze złożoną doskonałą ofiarę Jezusa, do oddawania chwały tylko Jemu, do poznawania Słowa Bożego i honorowania tego, co ono mówi.

Tutaj link do oryginału przemówienia:

A tutaj do spisanego tekstu tego przemówienia.

Konfesja Augsburska – kontrowersyjne artykuły

W dniu 25 czerwca 1530 roku została odczytana przed cesarzem Karolem V na sejmie w Augsburgu Konfesja Augsburska, której autorem był Filip Melanchton, współpracownik Lutra. Konfesja ta stanowi podstawę nauczania Kościoła Ewangelicko Augsburskiego.
Chcę zwrócić uwagę na te trzy artykuły Konfesji:

II. O GRZECHU PIERWORODNYM
Kościoły nasze nauczają także, iż po upadku Adama wszyscy ludzie wydani na świat w sposób naturalny – rodzą się z grzechem, tj. bez bojaźni Bożej, bez ufności ku Bogu i ze złymi pożądaniami, iż ta ułomność, czyli przyrodzone skażenie, prawdziwie jest grzechem, ściągającym wieczne potępienie i śmierć na tych, co się nie narodzą na nowo przez chrzest i Ducha Świętego. Kościoły nasze potępiają pelagian i innych, którzy przeczą temu, że owo przyrodzone skażenie jest grzechem, i przyćmiewają chwałę zasługi oraz dobrodziejstw Chrystusa, utrzymując, iż człowiek może osiągnąć usprawiedliwienie przed Bogiem własną mocą i rozumem.

IX. O CHRZCIE
Kościoły nasze uczą o chrzcie, że jest konieczny do zbawienia, gdyż przezeń ofiarowana jest łaska Boża, i że należy chrzcić dzieci, które w chrzcie są ofiarowane Bogu i przyjmowane do łaski Bożej. Kościoły nasze potępiają anabaptystów, którzy nie uznają chrztu dzieci i utrzymują, że i bez chrztu dostępują one zbawienia.

X. O WIECZERZY PAŃSKIEJ
Kościoły nasze uczą o Wieczerzy Pańskiej, że ciało i krew Chrystusa są prawdziwie obecne i rozdzielane spożywającym w Wieczerzy Pańskiej; inaczej nauczających odrzucają.